276. Liza Marklund ŻELAZNA KREW

Liza Marklund zalicza się do najpopularniejszych szwedzkich autorek powieści kryminalnych i jest laureatką wielu międzynarodowych nagród. Sławę przyniosła jej seria, której bohaterką jest dziennikarka Annika Bengtzon. Żelazna krew jest jedenastym i równocześnie ostatnim spotkaniem z tą bohaterką.

Annika Bengtzon powraca do niewyjaśnionych śledztw sprzed lat. Jednym z nich jest zabójstwo młodej dziewczyny, do której zabicia przyznał się seryjny morderca. Annika jest przekonana, że prawdziwy sprawca wciąż pozostaje na wolności i chce doprowadzić go przed sąd. W tym samym czasie w tajemniczych okolicznościach znika młodsza siostra Anniki, Birgitta. Okazuje się, że porywacze są powiązani ze sprawą sprzed lat.

W ostatniej odsłonie cyklu o dziennikarce Kvallspresen Liza Marklund kolejny raz potwierdza swój wielki talent i zdolność do tworzenia historii dynamicznych, zaskakujących i tajemniczych. Główną osią powieści staje się śledztwo dotyczące morderstwa z przed lat, jednak bardzo wiele uwagi autorka poświęca także osobistym sprawom swojej bohaterki i jej relacjom rodzinnym. Żelazna krew jest jedenastą i ostatnią odsłoną cyklu z Anniką Bengtzon, zatem naturalną rzeczą jest, że w tym tomie znajduje się miejsce na wyjaśnienie niedopowiedzeń z poprzednich książek i rozliczenie z przeszłością. Sama Annika musi zmierzyć się z uczuciami, jakimi darzy siostrę i matkę, jak również powrócić do dramatycznych wydarzeń sprzed lat, kiedy zabiła człowieka.

Żelazna krew wzbudza w czytelnikach Marklund mieszane uczucia, z jednej strony powieść tak wyczekiwana i upragniona, z drugiej: przykro pożegnać się z bohaterami, których poznawało się przez dziesięć poprzednich tomów. Sama autorka robi wszystko, by moment pożegnania jeszcze utrudnić, przedstawia skomplikowaną i zagmatwaną zagadkę kryminalną, której korzenie sięgają odległej przeszłości. Tak naprawdę calutka powieść Żelazna krew nawiązuje do przeszłości, do nierozwiązanych spraw kryminalnych, do młodości Anniki i dramatycznych wydarzeń, które stały się udziałem jej rodziny, do trudnych relacji z rodziną. Zupełnie jakby pisząc tę książkę Liza Marklund dała się ponieść nostalgii związanej z ostatnim spotkaniem z wykreowaną przez siebie bohaterką i odczuwała silną potrzebę nawiązywania do tego, co już było. 

Jaką powieścią jest Żelazna krew? Dynamiczną i emocjonującą. Wzbudza w czytelniku ciekawość i nie pozwala odłożyć lektury. Nieco chaotyczną, momentami można się pogubić w tym kto zabił, kto rzekomo miał zabić i kto chciał zabić. Dla  osób, które nie zapoznały się z poprzednimi częściami cyklu nawiązania do historii z przeszłości mogą się wydać zagmatwane. Rozczarowuje nieco zakończenie, jakieś takie prędkie, płytkie, zbyt pospieszne. 

Jeśli nie znacie jeszcze twórczości Lizy Marklund i chcecie to nadrobić, zachęcam Was do sięgnięcia po serię z Anniką Begtzon i zapoznanie się kolejno z wszystkimi jedenastoma tomami. Dzięki temu lepiej poznacie tę nietuzinkową bohaterkę, dowiecie się, jakie wydarzenia ukształtowały jej osobowość. Jedenasty tom cyklu Żelazna Krew można oczywiście czytać odrębnie, podobnie jak każdy z pozostałych dziesięciu, niemniej nie mam wątpliwości, że najlepiej będzie po kolei, nie na wyrywki. Polecam!

Dziękuję: 

107. Liza Marklund ZAMACHOWIEC

Postanowiłam poznać kolejną autorkę skandynawskich kryminałów. Tym razem mój wybór padł na Lizę Marklund. Liza jest dziennikarką i zasłynęła z serii, której główną bohaterką jest Annika Bengtzon, reporterka kryminalna. Dawno temu miałam przyjemność przeczytać jedną z dalszych części cyklu. Postanowiłam zapoznać się z całą serią od początku i poluję w bibliotece na kolejne części.

Sztokholm przygotowuje się do letnich Igrzysk Olimpijskich. Wszystko wydaje się być zapięte na ostatni guzik, kiedy nieznany zamachowiec podkłada  bombę na nowo wybudowanym stadionie. W zamachu ginie Christina Furhage, jedna z najbardziej wpływowych kobiet w Szwecji, wyjątkowo mocno zaangażowana w organizację olimpiady. Policja poszukuje sprawcy. Annika Bengtzon, nowo mianowana szefowa działu kryminalnego, podąża własnymi tropami. Odkrywa tajemnice i połączenia, które mogą stanowić zagrożenie dla niej samej. 

Powieść Lizy Marklund sprostała moim oczekiwaniom. Na jej kartach znalazłam to, co lubię: wartką akcję, dynamikę, ciągły ruch, sensację, wiele tajemnic i nieco życia prywatnego bohaterów. Nie za wiele, akurat tyle by wyrobić sobie o nich, - czy raczej o niej, bo główną bohaterką jest dziennikarka, - opinię. Annika Bengtzon okazała się młodą ambitną kobietą, która bardzo lubi swoją pracę, pogoń za kryminalnymi wiadomościami, tropienie zbrodni i odkrywanie tajemnic sprawia jej wielką przyjemność. Na pierwszy rzut oka można spostrzec, że nie usiedzi w miejscu, musi przebywać w ciągłym ruchu.

Zamachowiec różni się od większości skandynawskich kryminałów, jakie przyszło mi poznać. Nie mamy tutaj do czynienia z morderstwem gdzieś w malutkiej mieścinie. Areną wydarzeń staje się tętniący życiem Sztokholm, a wydarzenia z kart książki trącą bardziej sensacją niż kryminałem, przynajmniej takie wrażenie mi towarzyszyło, gdy zapoznałam się z opisem książki. Ciekawe jest także to, że poznajemy wydarzenia z perspektywy dziennikarza i nie zagłębiamy się w działania operacyjne policji. 

Duży plus dla książki za wartką akcję i napięcie niemal do ostatniej strony. Z przyjemnością upoluje kolejne powieści autorki :)